napadaan ako ng alas 6 AM sa bakuran ng Bagbag Cemetery, at dahil nga nasa mood ako kumuha ng mga larawan dahil dala ko ang aking digicam, hindi na ako nagpatumpik-tumpik pa.
wala naman akong
third eye, kaya alam kong safe ang gagawin kong pagkuha ng mga ilang larawan sa kapaligiran ng sementeryo.
syempre may kaba akong naramdaman sa mga oras na yun dahil nga halos walang dumadaan na tao, isa lang ang nakasalubong ko na palabas pa ng sementeryo, kaya nasolo ko talaga ang buonlg lugar sa mga oras na yun.
nakaramdam ako ng tawag ng kalikasan kaya ako ay nagtabi-
tabi po sa isang puno na matanda pa siguro sa akin.
hindi ko alam kung may mapapansin ako sa mga larawan sa pagkuha ko, pero habang ina-upload ko ito, mabilis ko naman itong binubura sa memory card ko.
at habang papalabas ako ng sementeryo, sinambit ko ang ilang munting dasal at pakiusap na huwag na nila akong ihatid o samahan pa sa aking pag iwan sa ginawa kong pagbisita sa kanila.
kakaibang karanasan na hindi ko na nais pang maulit pa =)
